Wszyscy nabijali się w tamtych czasach ze staropolskiego Poniechaj (jako tłumaczenia Cancel) na przyciskach systemowych i innych dziwactw. Nawet gorzej – w Aviary.pl przy lokalizacji Firefoksa, czy Thunderbirda musieliśmy uwzględniać takie perełki, by zapewnić zgodność tłumaczenia aplikacji z tłumaczeniem systemu. Dlatego Firefox na system Apple’a też miał na przycisku Poniechaj.

Od czasu, od kiedy Apple zapewnia oficjalne tłumaczenie swoich produktów, czy stron internetowych dużo się zmieniło. Powiedziałbym bardzo dużo i poszło to we właściwym kierunku.

Tyle tytułem wprowadzenia. Właściwie, to nawet nie o Apple chciałem napisać (choć to ich dotyczy), ale o pewnym wydarzeniu, kiedy można było przetłumaczyć coś dobrze albo bardzo dobrze.

Przeczytałem dziś na MacRumors.com, że Apple świętuje 25 miliardów pobrań z App Store. Jest tam zdjęcie ze strony głównej Apple z tekstem: A billion thanks. 25 times over. – co można dosłownie (pomińmy szukanie dobrej formy) przetłumaczyć jako Miliard podziękowań. 25 razy. Wszedłem na polską wersję strony i…

Stokrotne dzięki. Razy 250 milionów.

Prawda, że fajne? Ale czy poprawne, czy jest dobre marketingowo? Nie wiem, bo ktoś w pierwszej chwili dostrzeże 250 milionów, a nie 25 miliardów. No i w wersji oryginalnej nie jest to Thanks a million (odpowiednik polskiego stokrotne dzięki). Poza tym w owym stokrotne dzięki nie musi oznaczać wcale że chodzi o podziękowanie przekazane sto razy – może to być po prostu wielokrotne podziękowanie. Z drugiej strony ja się na chwilę zatrzymałem, żeby sobie w głowie przeliczyć, czy dobrze zsumowali. A skoro się zatrzymałem, to chyba już jakiś efekt osiągnęli. No i napisałem o tym, więc chyba jednak jest dobre.

A tak wygląda to w oryginale:

A billion thanks. 25 times over.

Z całej gamy języków, w jakich dostępna jest ich strona – coś podobnego pojawiło się jeszcze tylko po chińsku (zapis tradycyjny):

10 億句多謝，25 倍的謝意。

Aviary.pl tłumaczy większość stron internetowych Mozilli, stąd wiem jak trudno czasem przetłumaczyć teksty o charakterze marketingowym. Tutaj może trudno nie było, ale tłumacz (tłumaczka?) – moim zdaniem – pokazał klasę. Moje gratulacje.

Wchodzę dziś na stronę ponownie, a tam coś takiego:

Hmm… Dość ciekawe, że moje działanie jest odbierane jako atak. Kilkakrotna próba wejścia na stronę i pobranie kilku megabajtów to atak? Sprawdziłem jeszcze dla porządku co dzieje się w moim systemie i nic podejrzanego nie znalazłem. I tak sobie myślę, że to nic dziwnego, że mass media mówią o zmasowanym ataku hakerów. Kilkaset tysięcy (kilka milionów?) ludzi (czytaj: hakerów) chce pobrać dokumenty, które chcieli poznać od dawna.

VaGla zapytał o ten atak w ABW. Co by mu nie odpowiedziano – to po tym co dziś zobaczyłem – ja w żaden atak nie wierzę. I przyznam, że gdy wieczorem 7 lutego wchodziłem na strony ministerstwa – byłem zdziwiony, że jeszcze działa. Potem dotarło do mnie, że to dlatego, że w głównych mediach nie było jeszcze informacji o opublikowanych dokumentach. Informacja się pojawiła, wszyscy ruszyli po dokumenty i strony padły.

Wydaje mi się, że w ministerstwie powinni wiedzieć, że jest coś takiego jak Slashdot effect…

Aktualizacja. W podobnym tonie wypowiada się Niebezpiecznik.

Parę lat temu będąc w Hiszpanii i potrzebując noclegu skorzystałem z serwisu Hostelworld.com. Ostatnio dostałem e-mail z tego serwisu z pytaniem, czy moje dane, które posiadają są prawidłowe. Postanowiłem zalogować się tam i przypomnieć sobie co o mnie wiedzą. Okazało się, że w sumie niewiele. Imię, nazwisko i e-mail. I tenże e-mail postanowiłem zmienić. No i zaczęły się schody.

Okazało się, że pole z adresem e-mail jest wyszarzone i nie da się go edytować. Hmmm… Bardzo oryginalne rozwiązanie. Podjąłem jeszcze próbę użycia Firebuga, by umożliwić sobie edycję pola z mailem, ale okazało się, że ludzie z Hostelworld.com nie popełnili tutaj błędów i serwer nie zaakceptował mojej zmiany, zrobionej Firebugiem.

Napisałem więc do nich maila z pytaniem jak tego maila zmienić. Dziś przyszła odpowiedź, która – muszę przyznać – całkowicie mnie rozbroiła (ryknąłem śmiechem po przeczytaniu). Wygląda tak:

Hi there,
Thanks for your email.

If you would like to change your email address you need to do the following:

1.       Open a new account with the email address you want to use
2.      Send us an email with both email addresses stating clearly which one you want to keep

Once we have the information, we will merge your accounts so that all the information is saved and the email address is changed.

Kind regards,
Louise Clark
Customer Service Team
Hostelworld.com

W skróconym, uproszczonym tłumaczeniu: mam utworzyć nowe konto z innym mailem, wysłać im oba adresy e-mail zaznaczając, który jest tym, który ma zostać. Potem połączą mi oba konta zostawiając nowy e-mail.

Ja tylko chciałem zmienić e-mail

To przebija numer z odzyskiwaniem hasła w Gazeta.pl, o którym kiedyś pisałem.

Wyrafinowany sposób zmiany e-maila tak mi się spodobał, że postanowiłem zamknąć to konto. Oczywiście musiałem napisać maila, bo – jak można się domyślić – nigdzie nie znalazłem takiej opcji.

Teraz ze zniecierpliwieniem czekam na odpowiedź. Byle nie okazało się, że by zamknąć konto, muszę otworzyć nowe…

Wchodzę na MojeInteligo.pl a tam coś takiego:

Strona MojeInteligo.pl

Wykorzystano tutaj CSS 2D Transforms: transform: rotate(5deg).

Powinno działać dobrze w silnikach przeglądarek: Gecko 1.9.1+ (Firefox 3.5+, SeaMonkey 2.0+ i inne), WebKit 525+ (Chrome, Safari 3.1+ i inne), Trident 5.0 (Internet Explorer 9). Nie zadziała w Operze, bo webmasterzy zapomnieli dodać odpowiedniego wpisu dla tej przeglądarki: o-transform: rotate(5deg). Celowo napisałem zapomnieli, bo z tego co słyszałem (i potwierdzają to moje obserwacje) akurat w Inteligo mają politykę, że to co robią ma działać w każdej przeglądarce. Hmm… A może zostawili ludziom taką furtkę – chcesz dziś mieć możliwość czytania tej strony normalnie, to użyj Opery?

Nie przypuszczałem, że rzeczy z CSS3 będą upowszechniać się w taki sposób, ale pomysł bardzo mi się podoba

Na stronie wita nas taki tekst (a właściwie jest to obrazek, w ogóle pod względem technicznym strona jest fatalnie zrobiona):

Chyba nie należę do grupy docelowej…

Na stronie jest przycisk Pobierz, który – jeśli pracujesz na niewspieranym systemie operacyjnym – po kliknięciu wyświetli taki oto tekst (tak, tak, jeśli mam być dokładny jest to obrazek):

Hmmm… Może dla trzynastolatka będzie to zabawne, ja nie odbieram tego za dobrze…

Dalej jest jeszcze gorzej:

Po chwili pomyślałem, że to specjalna kampania kierowana wyłącznie do młodzieży (co moim zdaniem nie usprawiedliwia takiego oryginalnego podejścia), ale ta witryna jest promowana na specjalnej stronie na Facebooku, który ma chyba trochę szersze audytorium.

Moim zdaniem ich ekipa od marketingu popełniła błąd, a dział PR pewnie się teraz wstydzi…

Dobrze, że Mozilla nie chce być cool w taki sposób…

Wczoraj opublikowałem na naszej stronie ogłoszenie z tym związane. Wymagania są opisane w ogłoszeniu – tutaj tylko wspomnę o tym na jakim etapie jest teraz MDC i czym będzie zajmowała się osoba, której szukamy.

Polskie MDC rozwijało się całkiem nieźle, choć często pojawiały się problemy z jakością artykułów tłumaczonych przez ochotników. Ale wszystko szło do przodu. Do chwili, kiedy dwa lata temu (o ile dobrze pamiętam) Mozilla zdecydowała się zamienić MediaWiki na DekiWiki. Problemy z jakością nagle zniknęły – nie dlatego, że znaleźliśmy jakiś cudowny sposób na to – po prostu po tej zmianie gwałtownie spadła liczba edycji. Wynikało to z niedoskonałości nowego narzędzia. Część problemów została rozwiązana, część nie. Tyle historii.

I tutaj pojawia się zadanie dla osoby, której szukamy. Pierwsza rzecz – to przyjrzenie się procesowi lokalizacji, znalezienie słabych punktów przeszkadzających w pracy, zgłoszenie ich i zaproponowanie zmian. Druga rzecz – przygotowanie planu lokalizacji – co tłumaczyć, w jakiej kolejności, ilu ludzi do tego potrzeba itp. Trzecia rzecz – przetłumaczenie kilku kluczowych artykułów. Czwarta rzecz – zebranie wszystkich przydatnych informacji na stronie wiki projektu, tak by każda nowa osoba mogła się łatwo wdrożyć oraz by dało się jakoś śledzić postępy prac. I wreszcie rzecz piąta – dobranie zespołu tłumaczy.  Idealny projekt dla lubiących wyzwania. Po 2 latach zweryfikujemy co się udało zrobić i zdecydujemy co dalej z polskim MDC. Ktoś chętny? Dołącz do nas.

Trzeba przyznać, że poczucia humoru im nie brakuje

By mieć pewność, że trafiłem na właściwą stronę – skorzystałem z adresu https://www.e-deklaracje.gov.pl/. Bum! No i pierwsza wpadka:

Powód? Certyfikat jest wystawiony dla domeny www.mf.gov.pl. Ale to jeszcze nic. Jest powód numer dwa: otóż ten certyfikat wygasł… w grudniu 2007 roku. W pełni profesjonalne podejście do sprawy…

No cóż, pozostało się z tym pogodzić albo rozliczyć tradycyjnie. Wybrałem to pierwsze.

Instalacja programu do rozliczeń jest dość prosta, ale sam program wymaga poprawy. Po zainstalowaniu nie zauważyłem, że dodał mi się skrót w menu Programy > Akcesoria i odpalałem program z terminala. Niestety dwie na trzy próby uruchomienia kończyły się niepowodzeniem.

Gdy nie było błędów – moim oczom ukazywało się coś takiego:

Wypełnianie deklaracji polega na wpisywaniu danych w edytowalne pola pliku PDF, który wygląda jak papierowa deklaracja.

Wpisałem trochę danych i dostrzegłem przycisk Sprawdź poprawność. Nacisnąłem. Program ostrzegł mnie pop-upem, że nie wszystkie pola są wypełnione. Zamknąłem okienko z ostrzeżeniem, niestety natychmiast pojawiło się nowe, identyczne. I mogłem tak sobie klikać setki razy. Skończyło się na ubiciu programu i ponownym uruchomieniu.

Wypełniłem formularz od nowa (można było zapisać kopię roboczą, ale nie zrobiłem tego, zanim program się posypał). Krok drugi, to możliwość podglądnięcia danych w formacie, w jakim będą wysłane (XML). I krok trzeci – nacisnąłem Wyślij. Poszło. Po chwili, nie chcąc czekać, poprosiłem o potwierdzenie odbioru (to dowód rozliczenia się z fiskusem). Przyszło – zeznanie podatkowe zostało przyjęte. Potwierdzenie można wydrukować.

No dobrze, ale chciałbym sobie wydrukować również PDF-a, którego wypełniłem. Bum! Ktoś zapomniał o takiej – wydawałoby się – podstawowej opcji! Hmm… Zajrzałem do opcji programu. Są dwie. Pierwsza ustawia jak często program ma sprawdzać, czy zeznanie zostało już przyjęte. Opcja druga to… Uruchom aplikację przy starcie komputera.

Doskonały pomysł! Skoro nie mogę sobie PDF-a wydrukować, to niech mi się uruchamia po każdym zalogowaniu. W końcu tak się na to napatrzę, że nauczę się na pamięć i możliwość wydrukowania przestanie być potrzebna

No cóż, może za rok będzie lepiej.

Aktualizacja. Właśnie Laestrygo oświecił mnie w komentarzu (dziękuję!), że dokument można wydrukować, korzystając z menu kontekstowego. Zauważyłem też, że po naciśnięciu CTRL+F pojawia się toolbar, który zawiera opcję drukowania. No i działa CTRL+P. Szkoda, że nie jest to od razu widoczne.

Wczoraj zobaczyłem coś takiego:

Po wybraniu opcji „Wersja PDF” trzeba poczekać chwilkę na wygenerowanie pliku. Jeśli ktoś wygenerował plik przed nami, a nie było żadnych zmian w artykule – plik jest od razu gotowy do pobrania. Zobacz przykład. Przewagą takiego PDF-a nad tym co oferuje np. makowe Safari jest to, że wydruk nie zawiera zbędnych elementów strony internetowej.

To nie koniec. Jest też opcja tworzenia książek. Wystarczy wybrać „Dodaj stronę” na każdej interesującej na stronie i na tej podstawie możemy stworzyć książkę z wybranymi hasłami. Hasła można posortować, dodać tytuł książki, a nawet (jeśli sami nie chcemy drukować z pliku PDF) zamówić jej wydruk!

Co mnie jednak najbardziej zdziwiło to fakt, że anglojęzyczna Wikipedia takiej funkcjonalności nie posiada…

Przecierałem oczy ze zdumienia, gdy od razu po wejściu na stronę zobaczyłem komunikat:

Halo? Puk, puk, jest tam kto? Mamy 2009 rok, a w Polsce sama najnowsza wersja Firefoksa (której używam) ma prawie 40% rynku. Dinozaury jednak wciąż istnieją.