Najwyższy czas ogłosić: nowym tłumaczem GNOME zostaje Joanna Mazgaj, studentka ostatniego roku na Wydziale Neofilologii na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Joanna zna cztery języki obce, poza angielskim mówi po czesku, japońsku i po niemiecku. Ma doświadczenie w tłumaczeniu symultanicznym (w Fundacji Barka) i w kontroli jakości (pracowała jako Quality Assurance & Software Documentation Specialist w KreoLabs).

Ma trzy koty, uwielbia czytać, namiętnie uprawia indoor cycling i tańczy tango argentyńskie.

Witamy w Aviary.pl!

Głównym tematem była oczywiście Mozilla, choć przechodziliśmy też na luźniejsze tematy. Wypiliśmy piwo z dwóch okazji - pierwsza: Firefox 2 najczęściej używaną przeglądarką w Polsce, druga, która przeszła na razie bez większego echa: Polska awansowała z trzeciego na drugie miejsce w Europie, jeśli chodzi o popularność Firefoksa (dane XiTi Monitor) - Firefox najpopularniejszy jest w Finlandii (45,9% użytkowników), w Polsce (44%) i w Słowenii (43,7%).

Ludzie z Proyecto NAVE pytali mnie, jak to robimy, że Firefox jest w Polsce tak popopularny i opowiadali jaki problemy napotykają u siebie. Okazuje się, że przeszkodą jest słaba znajomość angielskiego wśród Hiszpanów - przez to ciężko znaleźć im ludzi (przy Proyecto NAVE, Aviary.pl to gigant - mamy pięciokrotnie większy zespół lokalizacyjny), kolejnym problemem jest rozproszenie społeczności. Po hiszpańsku mówi się w różnych krajach, przez co nie ma jednej centralnej strony społeczności (jak polska MozillaPL.org), nie ma też takiego powiązania strony społeczności z Proyecto NAVE (jak u nas - Marek Wawoczny, szef MozillaPL.org jest równocześnie członkiem Aviary.pl), przez co ludziom trudniej do nich trafić, trzeci problem - nie mają tak dobrej rozpoznawalności, jak Aviary.pl. Kolejnym problemem - o czym pisałem poprzednio - jest niska jakość stron internetowych w Hiszpanii, co po pierwsze - przeszkadza użytkownikom nowoczesnych przeglądarek, po drugie - zapewne trudniej znaleźć ludzi do mozillowych projektów, którzy dobrze znają się na technologiach internetowych (projekty mozillowe skupiają właśnie takich ludzi).

Na koniec zaprosiłem ich do Krakowa i zrobiliśmy sobie zdjęcie przed restauracją:

Od lewej: Francisco Picolini, Ricardo Palomares, ja, Fernando García, górnik trzymający menu - nie jest członkiem Proyecto NAVE - i odwrócony Israel Saeta Pérez.

1. Znajomość języków obcych

Hiszpanie znają każdy język obcy, pod warunkiem, że jest to hiszpański. Tyle słyszałem przed przyjazdem. W Madrycie trzeba było kupić bilety na autobus do Salamanki. Poprosiłem więc o dos billetes a Salamanca para el proximo autobús w kasie biletowej. Niestety pan w kasie postanowił o coś zapytać i plan kupienia biletów używając hiszpańskiego się rozsypał. Na szczęście okazało się, że facet mówi po angielsku (to był miły wyjątek), więc poszło łatwo.

Zauważyłem, że najlepiej nie pytać Hiszpanów czy mówią po angielsku, tylko od razu mówić do nich w tym języku. Często jest tak, że zrozumieją, ale odpowiedzą po hiszpańsku. Dlatego przydaje się - choćby mierna - znajomość podstaw hiszpańskiego.

2. Autobusy

Zawsze, kiedy tylko miałem wybór, wolałem podróżować pociągami zamiast autobusami. Mój punkt widzenia zmienił się troszkę w ostatni poniedziałek, kiedy przejechałem się z Madrytu do Salamanki autobusem firmy Auto Res. Autobus z zewnątrz wyglądał standardowo, ale najważniejsze było to, co w środku. Wygodne, miękkie, regulowane skórzane fotele, każdy z osobnymi podłokietnikami, możliwość wpięcia słuchawek obok fotela i słuchania jednej ze stacji radiowych (skorzystałem) i dużo miejsca na nogi. I co najważniejsze: nie cztery (jak we wszystkich autobusach, którymi jechałem), a trzy miejsca w rzędzie. Dzięki temu wspomniane fotele mogły być szerokie. Przejechanie z Madrytu do Salamanki (ponad 200 km) kosztuje 17,40 € (ok. 60 zł przy obecnym kursie) i zajmuje 2,5 godziny. Większość trasy jedzie się czteropasmową autostradą. To naprawdę była przyjemna podróż.

3. Strony internetowe

Polscy informatycy mogliby robić w tym kraju karierę. Może mam pecha i trafiam akurat na różne dziwactwa, ale jeśli tak tutaj wyglądają i działają wszystkie strony internetowe, to jest katastrofa. Opiszę tu tylko kilka przypadków, bo różne przeszkody spotykałem na każdym kroku. Zacząłem się nawet przyzwyczajać do hiszpańskojęzycznych komunikatów “Nie znaleziono” i “Strona w budowie”, bo spotykałem je niemal wszędzie. Zacznijmy od wspomnianej ww. firmy, tej ze wspaniałymi autobusami. Ta firma ma akurat stronę, do której najmniej można się przyczepić, ale od niej zaczęła się moja przygoda z hiszpańskim Internetem. Wspomnę tylko krótko. Rozkład jazdy wykonany we Flashu:



Działa to tak - wybieramy miejsce skąd odjeżdżamy, system wyszukuje w bazie danych i wstawia wszystkie kierunki, do których można dojechać w pole Destination, uzupełniamy resztę i mamy rozkład. Udało mi się tym wyszukać połączenie z Madrytu do Salamanki, ale z Salamanki do Zamory było już gorzej - w końcu się poddałem, bo system odmawiał współpracy. Twierdził, że źle wybrałem taryfę albo że nie ma takiego połączenia. Niezależnie od daty i taryfy (próbowałem wiele razy). Na tych stronach też udało mi się trafić na No se encuentra la página, kiedy szukałem informacji o ich wspaniałych autobusach. Postanowiłem zerknąć na stronę firmy Samar. Pojawiło się prymitywne flashowe intro. Poczekałem chwilkę i…



Strona główna dużego przewoźnika się nie wyświetla. I nie jest to czasowe, sprawdzałem w odstępie kilku dni. OK, poszukałem innego przewoźnika. W Hiszpanii działa również Eurolines. Przeszedłem na stronę z rezerwacją online i zobaczyłem ładny komunikat:



Ładne wymagania, prawda? W pierwszej chwili pomyślałem, że wystarczy, że zamienię na chwilę Firefoksa na Internet Explorera, ale okazało się, że jeśli klikniemy na Iniciar reserva, to nie wiele zdziałamy bez Javy Microsoftu, której sam Microsoft już nie udostępnia… A bez tego serwis nie działa w żadnej przeglądarce.

To może jakiś mniejszy przewoźnik, np. Autobuses García?



Może jednak nie…

No dobra. Wybieram się do Barcelony. Postanowiłem poszukać biletów na superszybką kolej. No i…



Dodałem wyjątek bezpieczeństwa, ale potem zaczęły się inne problemy. Firefox zablokował mi pop-upa, który miał się pojawić po wpisaniu numeru karty kredytowej i kliknięciu przycisku Purchase (albo coś w tym rodzaju). Pozwoliłem stronie otwierać pop-upy, ale problem się nie skończył. Nic się nie działo, więc ponownie kliknąłem na Purchase, otrzymałem po hiszpańsku komunikat mówiący, że dane są przetwarzane. Hmm… Odświeżyć stronę czy nie? Jeśli to zrobię to czy nie kupię kolejnych biletów ponownie? Zaryzykowałem. Zobaczyłem blokowane wcześniej wyskakujące okno. To było zapytanie o numer CVV karty płatniczej. Uff… Podałem. Coś tam się ładowało, ładowało i:



Mam nadzieję, że za to nie zapłaciłem… Bilety udało się w końcu kupić, używając innej karty.

I tak dalej, i tak dalej…

4. Salamanka, Ávila, El Escorial i Valle de los Caídos

Mająca 22 stulecia Salamanka jest piękna. Wszechobecny piaskowiec robi niesamowite wrażenie. Chodzi się po mieście i widzi się wszystko w tym samym złocistym kolorze. O zabytkach nie zamierzam się rozpisywać, bo właściwie mógłbym pisać tylko o tym. Wspomnę tylko o jednej budowli.

Czymś, co wywołało mój największy podziw jest budowana ponad 200 lat Catedral Nueva.



Katedra jest ogromna. Wszystko wspiera się na 40 gigantycznych filarach, prawie tylu samu przyporach. Po wejściu do środka człowiek jest tylko malutkim stworzonkiem.

Coś, co mnie zaciekawiło, a o czym pewnie nie piszą przewodniki jest sygnalizacja świetlna dla pieszych. Zielone światło przedstawia animowanego, idącego człowieczka (a nie statyczny obraz, jak w typowej sygnalizacji), wtedy też wyświetla się czas (w sekundach), przez jaki będzie się paliło to światło. Dodatkowo, na niektórych skrzyżowaniach montowane są malutkie podłużne światełka w krawężniku chodnika. Szkoda, że jeszcze nie gada, jak ta sygnalizacja w Legnicy.

W Ávili mają chyba jakąś nowszą wersję tej sygnalizacji. Gdy zielone światło będzie paliło się jeszcze tylko 5 sekund - animacja się zmienia - zielony, idący sobie człowieczek, zaczyna biegnąć. Naprawdę zabawnie to wygląda. Samo miasto słynie z murów obronnych, które otaczają całą część starej części miasta i katedry wbudowanej w te stare (budowane od 1090 roku) mury.

O El Escorial wspomnę tylko, że jest tam do zobaczenia zamek z pięknym ogrodem.

Valle de los Caídos - dolina poległych, gigantyczne mauzoleum, upamiętniające ofiary wojny domowej w Hiszpanii w latach czerdziestych ubiegłego stulecia, szkoda, że w środku nie można robić zdjęć. Wyglądem przypomina to ogromny hangar wykuty w skale i robi niesamowite wrażnie. Po więcej informacji odsyłam do polskiej i angielskiej Wikipedii.

5. Jedzenie i picie

Jeśli chodzi o jedzenie, to miałem pewne obawy, po tym co podano do jedzenia w Spanair (okropne sandwiche). Na szczęście obawy się nie potwierdziły. Kilka ciekawostek. Pierwszego dnia spróbowałem nie lokalnego, a chińskiego jedzenia. Szokiem była dla mnie cena. Każdy składnik dania podano na osobnym talerzu, zresztą na jednym by się nie zmieściło, bo było tego dużo. Kurczak z migdałami, pyszna sałatka, ryż. Do tego lampka wina i deser owocowy Macedonia (małe kawałeczki brzoskwinii z czymśtam). To wszystko kosztowało zalednie 5,45 € (czyli trochę ponad 18 zł).

Z hiszpańskich ciekawostek, to najchętniej zaimportowałbym do Krakowa dwie rzeczy. Pierwsza to tapas. To takie malutkie ciepłe przekąski, najczęściej bułeczki (właściwie pół bułeczki) z zapiekaną szyneczką, bekonem, serem, występujące w różnych odmianach. Można też spotkać wersję z niespodzianką - nadzienie jest ukryte wewnątrz bułeczki - żeby dowiedzieć się z czym jest trzeba ją przegryźć. Podają to jako przekąskę np. do piwa. Ja spróbowałem tego w El Colonial, jako dodatek do hiszpańskiego napoju alkoholowego - sangrii.

Jest jednak coś lepszego. Pewnego wieczoru zajrzeliśmy do Bar el Montadito na Calle de Van Dyck. Nietypowy jest już sam sposób zamawiania. Siada się przy stoliku, bierze kartę z menu i wpisuje się obok liczbę zamawianych rzeczy, dopisuje się swoje imię i podchodzi się z tą kartką do baru, płaci się i czeka. Gdy wszystko jest gotowe z głośników w lokalu dobiega imię, które wpisaliśmy na kartce. Podchodzi się do baru, odbiera zamówione pyszności i zaczyna się jeść. Specjalnością jest pincho moruno, pyszne grillowane, dobrze doprawione szaszłyki, dobre jak kiełbaski pod Halą Targową w Krakowie, poza tym patatas bravas - zapiekane ziemniaczki z dwoma rodzajami sosu - a także montaditos, bułeczki z mięsem (choć nie tylko) i serem, takie większe tapas. Po prostu przepyszne. Do tego wszystkiego zamówiłem lane piwo z napojem cytrynowym (to jest naprawdę niezłe).

6. Pogoda

W rejonie Kastylii w zeszłym tygodniu strasznie lało i było strasznie zimno. Zimniej niż w Krakowie. Wstępna prognoza na poprzednią niedzielną noc mówiła nawet o -3°C (!), na szczęście się to trochę zmieniło. W ogóle trzeba tutaj uważać jak się ubiera. Bardzo przydaje się szalik. Nawet, gdy świeci słońce i jest ponad 20°C warto ten szalik ze sobą zabrać. Idzie się ulicą, jest gorąco, nagle po przejściu 50m słońce gdzieś znika i wieje zimny wiatr, po kolejnych 50m znów grzeje słońce itd. Łatwo się przeziębić w taką pogodę.

Z kilku rzeczy, jakie mi się przypominają - każdy opowiedział, co słychać w jego projekcie, zatwierdziliśmy plan reorganizacji naszej Bugzilli, rozpoczęliśmy rekrutację (na razie dwa ogłoszenia, wkrótce więcej) i zaplanowaliśmy pewne zmiany w zarządzaniu projektami (lista obowiązków i celów, dodanie brakujących stron wiki naszych projektów lub ich aktualizacja). Dużo rozmawialiśmy o słowniku referencyjnym i o SUSE. Był też czas na rozrywkę. Staszek umieścił w sieci mnóstwo zdjęć.

A na koniec przejąłem władzę w Aviary.pl Nie będzie rewolucji, będziemy nadal iść do przodu. Będą nowi ludzie (na razie zaplanowane przyjęcie 4 osób, będzie więcej) i ciągła poprawa jakości tego, co robimy. Żeby nie tracić czasu - zaproponowałem wybranie daty następnego spotkania. Po krótkiej dyskusji ustaliliśmy - spotykamy się 10-12 października tego roku w Krakowie, miejsce już zarezerwowane.

A tymczasem czas na trzytygodniowy urlop! Od jutra.

Tak wyglada Firefox 3 Beta 5, uruchomiony w Kubuntu 8.04 Beta (używa domyślnie KDE):

Najnowsze buildy Firefoksa różnią się jedną rzeczą w stosunku do tego, co widać na powyższym zrzucie - w miejscu Inteligentych zakładek są Często odwiedzane.

No, nie wiem, czy użytkownicy KDE ucieszą się z takiej integracji

Tomasz jest 23-letnim gdańszczaninem, studentem anglistyki. Ma na swoim koncie tłumaczenie i kierowanie grupą tłumaczy systemu operacyjnego SkyOS, pisał artykuły dla Linux+. Od dwóch lat aktywny tłumacz Ubuntu i GNOME. Interesuje się rozwojem wolnego oprogramowania, telefonią komórkową i łącznością bezprzewodową. W naszym zespole koncentruje się na tłumaczeniu środowiska GNOME.

W tym momencie nasz zespół liczy 25 osób, z czego 5 to stażyści. Możliwe, że będziemy chcieli niedługo powiększyć nasz team, dlatego każdy kto jest zainteresowany - niech śledzi grupę dyskusyjną mozilla.dev.l10n.pl.

Ponieważ nie mogłem sobie przypomnieć hasła, postanowiłem skorzystać z opcji “Nie pamiętam hasła!”:

Kliknąłem. Pojawiło się pole formularza, gdzie trzeba było wpisać login:

Wpisałem i kliknąłem przycisk dalej. Gdy moim oczom ukazał się kolejny ekran - zgłupiałem… Pojawił się komunikat:

Aha. Czyli, że odczytać wiadomość, która pomoże mi zmienić hasło, muszę się najpierw tam zalogować. Tylko używając starego serwera POP3, nie tego nowego. A żeby się tam zalogować, muszę podać hasło (sprawdziłem na wszelki wypadek, próbując się zalogować przez POP3 - hasło jest konieczne). Hasło, które właśnie próbuję sobie przypomnieć…

Pomyślałem, że może coś przeoczyłem, powtórzyłem tę czynność kilka razy, szukałem jakichś odnośników, wyjaśniających jak z tego korzystać - nic.

To chyba największe dziwactwo, z jakim spotkałem się w Internecie. Powinni za to jakieś nagrody dawać. Jeśli ktoś wie, jak odzyskać dostęp do konta, korzystając z tego magicznego cuda do przypominania haseł - chętnie posłucham. Na razie leżę i skręcam się ze śmiechu

Aha, na koncie (na które nie udało mi się zalogować) niespecjalnie mi zależy.

• kolory kategorii wydarzeń są widoczne w widoku kalendarza
• eksperymentalna obsługa offline zdalnych kalendarzy
• poprawki wydajności przy pracy na dużych plikach kalendarza
• nowe ikony, bardziej pasujące wyglądem do tego, co prezentuje Thunderbird
• możliwość włączenia/wyłączenia powiadomień dla konkretnego kalendarza (istotne, jeśli ktoś używa wielu kalendarzy)
• usprawnione okno przypomnień
• rozpoznawanie stref czasowych w plikach ICS, wygenerowanych przez inne programy

Dodatkowo w Lightningu:

• nowy panel “Zadania” (szybki dostęp do bieżących zadań i możliwość ich filtrowania)
• wymaga programu Thunderbirda 2 (starsza wersja nie jest już wspierana)
• funkcjonalność kalendarza WCAP została włączona do rozszerzenia (nie trzeba instalować osobnego, jak poprzednio)

W polskiej wersji zmieniliśmy nazwę panelu Sprawy (w wersji oryginalnej nazywa się to Today Pane) na Bieżące. Łącznie zostało rozwiązanych 16 bugów.

Oba programy dostępne są dla systemów: Windows, Mac OS X, Linux i Solaris. Pobrać je można ze strony www.sunbird.pl.

Własność text-shadow od dawna obsługuje Webkit (silnik Safari):

Obsługa text-shadow w Gecko z patchem Michaela Ventnora:

Nie ma tego jeszcze w Firefoksie 3 Beta 5, nie ma w codziennych nightlies, kto nie chce bawić się w patchowanie i kompilowanie kodu może pobrać eksperymentalną wersję Firefoksa z obsługą text-shadow z serwerów Mozilli.

Wspomniany patch ma szanse wejść do głównej części kodu, po wydaniu Firefoksa 3.